Hindi ko alam kung makakatulong pa itong pagsusulat na 'to sa estado ng utak ko, pero game try natin.
Nagkaroon na naman ako ng crush, na-attach at ngayong nakaalis/paalis na siya (thing ko na ata talaga ang pagkakaroon ng gusto sa mga taong umaalis), kailangan ko nang magmove on. Puta, move on? Seryosooo? Wala namang nangyari? Ang bagal nga magreply sa mga chat mo at na-seen ka pa ng isang beses? Sa isang banda, parang may na-unlock sa akin na trip ko ang mga foreigner na may girlfriend. (By the way, additional thing ko na yata ito. Generally trip ko na yung mga alam kong di ko pwede makuha.)
1. Kailangang tanggapin na intense ang pagkakagusto mo.
2. Ihinto ang paggawa ng mga small talk sa kanya through chat.
3. Tanggapin na marami ka pang hindi nareresolbang issue sa sarili mo, at na-trigger ng crush na 'to yung iba doon.
Magkakagusto pa ba ako sa mga tao nang totoo? More importantly, maibabalik ba sa akin yung pagkakagusto na pwede kong ibigay? Hindi ko alam, nakakaurat isipin.
Pangalawang concern, pera. Puta nakakaurat magplano ng pag-iipon. Hindi bale sana kung napakalaki ng sweldo ko eh. Delayed pa nga, magdadalawang buwan na. Sobrang torn between pagiging corporate sellout na lang o pagpapatuloy pa sa mga walang kasiguruhang bagay, kagaya ng grad school.
... at 'yan, 'yang grad school na 'yan. Hindi pa naman ako sumusuko, medyo malayo pa, pero puta kelan ba ako sisipagin magsimula sa thesis. Ano ba talagang gusto ko - sa totoo lang, gusto ko ba talaga ito? Oo pa naman... ata. Iniisip ko na lang, I am in a much, much better place, environment-wise, ngayon kumpara nung 2016 - 2017.
Sa gitna ng lahat ng kaguluhan sa pagpasok ng taon - eto lang masasabi ko: Sana, sana talaga, hindi na ako lalampas ng trenta anyos. Please lang.
