Minsan, kekwestyunin mo ang buhay gaya na lang ng pangengwestyon mo sa sarili mo kapag hindi mo naaabutang nagsasakay ang tren ng LRT. Sana ba, hindi ka na lang nagtali ng sintas ng sapatos para masaktuhan mo yung pagdating ng tren? Kung naglakad ka ba nang mas mabilis maseswertehan mo ang saktong pagdating ng tren pag-apak mo sa tabi ng riles? Pero ganun talaga, naiiwanan ka eh.

Meron namang mgaa natatanging gabi na magpapasalamat ka kung sa kaninong nilalang dahil maaabutan mo ang huling biyahe ng LRT para sa araw na iyon. Wew, buti na lang pala, nagmadali kang maglakad. 

Sayang nga lang dahil mabibilang lang sa daliri ng kamay ang mga ganitong pagkakataon.

Wuw Justin commute lang 'yan huy