Ang sarap sigurong mamatay na may iiwanang mga alaala na higit pa sa bilang ng naiambag mo sa kung anumang larangan o sa kabutihan mo bilang kapamilya at kaibigan. Yung tipong alaala na yung kagalingan mo bilang anak ng mundo ay may naiambag sa pagpapabuti ng lipunan na ginagalawan mo. Na hindi ka man naging superhero na mag-isang naresolba lahat ng social injustices sa mundo, pero naging isa kang tao na hindi nag-aksaya ng pagkakataon para makatulong sa pagpapaunlad ng buhay ng mga kapwa mo tao.

Apir tayo diyan self!